تبلیغات
روئوس من

چرا پیام تاسوا و عاشورا و مفهوم رسالت آن را به ذکر مصیبت و تصلیت بدل کرده ایم
و غافل از شعف در یافتها و دستاوردهای با طنی آن در سوگ از دست دادنهای
ظاهریش
به عزا نشسته ایم و تنها شیوه ی انتقال این حماسه ی بزرگ بشری را در این روزها از
طریق غم و اندوه و گریه میسر دانسته ایم . گریه و غم نتیجه ی پرداختن به ظاهر دلخراش
و جگر سوز این رویداد است . و عجبا که روضه خوانان ، مجلسی را که شیون و زاری در
آن پرشور تر باشد برای خود افتخار و حاضران را به خسرو دین، سالار شهیدان حسین ابن
علی نزدیکتر میدانند در صورتی که به تجربه من حیرت شور و شعف نتیجه پرداختن به باتن
معنوی این رویداد میباشد . و آنجا که حضار از شنیدن دریافتنیهای با طن این حماسه(از اهل
فن) به حیرتی همراه با شعف و شوری وصف نا پذیر دست مییابند . به تجربه ای از انقلاب
معنوی در درون عمق وجود خود میرسند که هرگز در مجالس عزاداری نرسیده بوده اند و ..
نخواهند رسید.

ناله هایم را با کبوتر ها قسمت میکنم . اشکهایم را به دامان ابر میریزم ، خنده هایم را به
آفتاب می بخشم ، خاطره هایم را به باد هدیه میدهم . و غم هایم را به دوش میگیرم . و به
جستجوی تو بهونه قشنگم می آیم . بگذار به تو بگویم که وسعت جای خالی تو قلبم را پاره
کرده . بهونه قشنگم ، من با فانوس چشمان تو ره به سوی نور خواهم رفت .
سلام بهونه قشنگم

لوگوی دوستان